|
In het Deltaplan
staat, dat het Haringvliet afgesloten moest worden
met een dam. Toch was er nog steeds het probleem van het
rivierwater. Daar was een oplossing voor gevonden. De dam zou
een enorm grote spuisluis krijgen. Door die sluis kan het
rivierwater toch nog in zee komen.
Die spuisluis moet wel gesloten kunnen worden bij vloed, zodat
het zoute water niet meer in het Haringvliet kan komen. Ook bij
stormvloeden moet de sluis voldoende bescherming geven. Daarom
was een stormvloedkering met een dubbel schuivensysteem bedacht.
In 1957 werd begonnen met de bouw van de 4,5 kilometer lange dam.
 |
Als
eerste werd er een eiland gemaakt midden in het zeegat.
Met grote zandzuigers werd een ringdijk van zand
opgespoten. Daarna werd de ringdijk geasfalteerd. Zo kon
het zand niet weggespoeld worden door de stroming.
Toen dat klaar was, werd al het water van het
eiland weggepompt. Zo ontstond een enorme
bouwput van 1,4 kilometer lang en 600 meter breed. |
| Er
werd een lange brug gebouwd tussen het eiland en
Goeree-Overflakkee. Daarover konden alle vrachtwagens en
kranen van en naar het eiland rijden om de sluizen te
bouwen. |
 |
 |
Al die
vrachtwagens en kranen waren hard nodig, want de bodem
was te slap om de sluizen op te bouwen. Daarom moeten er
wel 21800 heipalen in de grond worden geslagen.
Alleen het heien duurt al 2½ jaar.
Na het heien werd een betonnen bak op de heipalen
gebouwd; de woelbak. Deze woelbak is de bodem van de
sluis. |
Tussen de woelbakken
worden de pijlers gebouwd. Tussen die pijlers moeten
later de schuiven gehangen worden.
Omdat de dam heel sterk moet worden, werd er gebouwd
met gewapend beton (beton met een stalen skelet).
In totaal kwamen er 16 pijlers en 2 landhoofden. In een
aantal pijlers werd een visriool gemaakt. Door deze
gaten in de pijlers, kunnen vissen uit het Haringvliet
de Noordzee inzwemmen. |
 |
 |
Midden op
iedere pijler werd een groot betonnen blok met een
driehoekige inkeping geplaatst. Dat zijn de steunpunten
voor de Nabla-liggers. |
Bovenop de steunpunten
werden met een enorme kraan grote betonnen driehoeken
geplaatst; de Nabla-liggers. Ook tussen de pijlers
werden Nabla-liggers gehangen. Zo vormden ze een brug
tussen de pijlers.
De Nabla-liggers, die op de pijlers staan, zijn uit
puzzelstukjes opgebouwd. De Nabla-liggers, die tussen de
pijlers hangen zijn uit één stuk gemaakt. |
 |
 |
De
Nabla-liggers zijn driehoekig van vorm, omdat die vorm
de meest stevige constructie maakt. Dat is nodig ook,
want aan de Nabla-liggers werden later de loodzware
schuiven gehangen. Bovenop de Nabla-liggers kwam
een verkeersweg.
De Nabla-liggers zijn
genoemd naar de Nabla; een Egyptisch, driehoekig
muziekinstrument. |
Als alle Nabla-liggers
geplaatst zijn, worden de armen voor de schuiven eraan gemonteerd. Deze armen zijn enorme metalen
constructies, die door zware aandrijfwerken op en neer
kunnen bewegen.
Uiteraard zijn de armen ook driehoekig van vorm; voor de
stevigheid. |
 |
 |
Vervolgens
werden de schuiven aan de Nabla-liggers gehangen. In
totaal zijn er 34 schuiven; 17 aan de zeekant en 17 aan
de Haringvlietkant.
De schuiven aan de zeekant zijn minder hoog. Zij moeten
de golven breken. De schuiven aan de Haringvlietkant
houden het water tegen. Tussen de schuiven kan het
water heen en weer woelen in de woelbak. |
Toen alle schuiven
op hun plaats hingen, werd er een stortbed van stenen voor
de sluizen gemaakt. Op dat stortbed werden grote
driehoekige betonblokken gezet. Die betonblokken moesten
de stroming breken.
Daarmee waren de Haringvlietsluizen klaar. Er
werd weer water in de bouwput gepompt. Daarna werd de
ringdijk om het eiland grotendeels weggebaggerd.
De Haringvlietsluizen staan nu midden in het water. |
 |
Tijdens de bouw van
de spuisluizen werd nog een eilandje gemaakt in het zeegat van
het Haringvliet. Dit eilandje werd dichter bij de Stellendamse
kant van het Haringvliet gemaakt. Op dit eilandje werd een
schutsluis voor de scheepvaart gemaakt. Ook werd er een
binnenhaven (Haringvliet) en een buitenhaven (Noordzee) gemaakt.
Hier kunnen de vissers uit Stellendam, Goedereede en Ouddorp hun
schepen aanleggen.
Als de schutsluis en de havens klaar zijn, wordt de ringdijk om
het eilandje ook weggebaggerd. Nu liggen er dus 2 verschillende
sluizen in het zeegat.
Ondertussen zijn we
9 jaar verder. In 1966 werd begonnen met de bouw van de
dam, die de sluizen met Goeree-Overflakkee en Voorne-Putten met elkaar verbinden.
|

www.fotoselect.nl |
Omdat er bij
eb en vloed heel veel water in en uit het Haringvliet
stroomt, zou er veel stroming ontstaan bij het bouwen
van de dam. De Volkerakdam was inmiddels af en zorgde
voor minder stroming, maar dat was niet genoeg.
Daarom werden de Haringvlietsluizen tijdens de bouw van
de dam wagenwijd opengezet. Zo kon het water toch in-
en uitstromen en hadden de dammenbouwers minder last van
de stroming.
Het zeegat tussen de twee
sluizen en Goeree-Overflakkee was vrij makkelijk te
dichten door zand op te spuiten en daarna de dam te
asfalteren.
Het stuk tussen de Haringvlietsluizen en Voorne-Putten
was een stuk moeilijker. Daarom werd er weer een
kabelbaan gebouwd. Deze kabelbaan was weer iets beter,
dan die gebruikt werd bij de bouw van de Grevelingendam.
Deze kabelbaan nam per oversteek 4 grote betonnen
blokken mee. Zo ontstond een dam van betonblokken.
Als de dam dicht is, wordt de kabelbaan afgebroken en
wordt er zand over de blokken gespoten. Daarna werd de
dam geasfalteerd en werd er een verkeersweg over
aangelegd. |
In 1971 was de hele Haringvlietdam klaar.
De sluizen werden gesloten en de verkeersweg voor
verkeer opengesteld. Het brede zeegat was afgesloten. |

www.fotoselect.nl |

|