|
Na het besluit een open dam in de Oosterschelde
aan te leggen, werd al het
werk, dat tot dan toe gedaan was stilgelegd. De kabelbaan werd
afgebroken. De werkeilanden bleven eenzaam achter in de monding
van de Oosterschelde.
 |
De Deltadienst
probeerde een nieuw ontwerp
te maken voor de dam. De dienst wilde graag een zelfde
soort stormvloedkering bouwen, als de Algerakering in de
Hollandse IJssel. Dat bleek technisch niet mogelijk. De
bodem van de Oosterschelde was te grillig en te
slap. Zo'n stormvloedkering zou binnen een paar
jaar scheefzakken.
Daarna werd onderzocht of
een dam van doorlaatcaissons mogelijk was. Ook dat lukte
niet.
De Deltadienst had bijna de moed opgegeven. Bijna wilden
ze de opdracht teruggeven aan de regering. In dat geval
zou er toch een gesloten dam komen.
Gelukkig waren er een
aantal nieuwe, jonge technici aangenomen bij de
Deltadienst. Zij bedachten een dam met enorme
pijlers, met daartussen schuiven, die bij stormvloed
neergelaten konden worden; toch een stormvloedkering.
Dit plan bleek haalbaar. Het bouwen kon beginnen.
|
| De
bodem van de Oosterschelde was te slap om de dam op te
bouwen. Daarom werd de slechte bodem weggebaggerd en
vervangen door nieuw zand. Maar de bodem van nieuw zand
was nog niet stevig genoeg. Daarom werd een speciaal
vaartuig gebouwd; de Mytilus. De Mytilus was een schip
met daarop enorme naalden. Deze naalden prikten in de bodem
van de Oosterschelde. Daar begonnen ze te trillen. Zo
werden alle zandkorrels en kleideeltjes dicht tegen
elkaar gedrukt en werd de bodem steviger.
Mytilus = mossel |
 |
 |
Om de bodem
nog sterker te maken, maakte het schip 'Cardium' de
bodem keurig plat. Daarna legde het schip speciale
matten op de bodem van de Oosterschelde. Op deze matten
zouden de pijlers komen te staan.
Het schip 'Sephia' maakte de gaten tussen de matten
netjes dicht.
Cardium = kokkel
Sephia = inktvis |
| Er kwamen steeds meer
bouwvakkers werken op de bouwterreinen van de
Oosterscheldekering. Daarom werd er vanaf
Schouwen-Duiveland een tijdelijke, stalen brug naar het
werkeiland Neeltje Jans gebouwd. |
 |
 |
Op het
werkeiland Neeltje Jans werden de pijlers voor de kering
gemaakt. Iedere pijler heeft een voet van 25 meter breed
en 50 meter lang. De hoogte van de pijlers varieert van
30 meter tot 39 meter.
Het onderste gedeelte van de pijlers is hol van binnen.
Tussen 1979 en 1983 werden 66 pijlers gemaakt. |
Toen alle pijlers klaar
waren, werd een dijk van het werkeiland Neeltje Jans
doorgestoken. Daardoor kwamen de pijlers onder water te
staan.
Vervolgens werden de pijlers opgehaald door het schip 'Ostrea'. |
 |
 |
De 'Ostrea'
was een enorm groot schip, dat de pijler op kon tillen.
Als de pijler eenmaal goed vast zat, voer de 'Ostrea'
naar de monding van de Oosterschelde.
Ostrea = oester |
| De 'Ostrea' en het schip 'Macoma'
voeren samen naar de monding van de Oosterschelde.
Voordat de 'Ostrea' de pijler op zijn plek kon zetten,
stofzuigde de 'Macoma' de mat op de bodem nog eens
schoon. Er mocht namelijk geen zand tussen de mat en de
pijler zitten. Anders zou het zand onder de pijler weg
kunnen spoelen en zou de pijler verzakken.
Macoma = nonnetje
(schelpdiertje) |
 |
 |
Er werd
keihard gewerkt om de pijlers de plaatsen. Ook 's
nachts. Met de regering was namelijk afgesproken, dat de
Oosterscheldekering in 1985 klaar zou zijn.
In 1983 wordt de eerste pijler geplaatst. Dat was live te
zien op TV. Nog geen jaar later waren alle pijlers
geplaatst.
|
Tussen de pijlers werden
dorpels gelegd. Deze dorpels kwamen tussen inkepingen van
de pijlers te liggen. Als ze daar liggen, worden ze
vastgemaakt aan de pijlers en gevuld met zand.
Rond dorpels worden ook stenen gestort. Zo zitten ze
goed vast.
Als de schuiven van de stormvloedkering neergelaten
zijn, rusten ze op deze dorpels.
Het plaatsen van de dorpels was een van de moeilijkste
en gevaarlijkste klussen van de bouw van de
stormvloedkering. |
 |
 |
Met behulp van
cement werden de gaten tussen de onderkant van de
pijlers en de mat op de bodem gedicht.
De holle voet van de pijlers werd volgestort met zand.
Met het speciale schip 'Libra' werden stenen gestort
rond de pijlers. |
Zware stenen en
asfaltzakken werden door het schip 'Trias' tegen de
pijlers gezet. Met zijn lange arm zette hij de stenen
precies op de goede plek.
Zo konden de pijlers en de dorpels geen kant meer op. |
 |
 |
Op iedere
pijler werden twee hamerstukken geplaatst. Door deze
hamerstukken werd de kering een heel stuk hoger. Tussen
de hamerstukken kwamen de schuiven te hangen. Zo hangen ze
hoog boven het water. |
Met een enorm groot schip,
de 'Taklift IV', werden de verkeerskokers tussen de
pijlers gehangen.
De kokers zijn hol vanbinnen. In de kokers zitten de
hydraulische pompen, die de schuiven op en neer moeten
bewegen.
Over de verkeerskokers werd een verkeersweg worden
aangelegd. |
 |
 |
De schuiven
zijn gemaakt in Zwijndrecht. Vandaar werden ze met
pontons vervoerd naar de Oosterschelde.
Met 'Taklift IV' werden ze tussen de pijlers geplaatst. |
Boven op de hamerstukken
werden de cilinders geplaatst.
Ook voor deze klus werd 'Taklift IV' ingezet.
Als de cilinders op hun plaats staan, worden de schuiven
eraan vastgemaakt.
Met behulp van de hydraulische pompen in de
verkeerskokers kunnen de schuiven door de cilinders op
en neer bewogen worden.
Iedere schuif wordt door 2 cilinders bewogen. |
 |
 |
Op 4 oktober
1986 opent Koningin Beatrix de stormvloedkering. Een
jaar later dan afgesproken...en eigenlijk is de kering
dan nog niet helemaal af. Er moeten nog een aantal
dingetjes afgewerkt worden. Maar dat mag de pret niet
drukken. Zeeland is veilig !
De Oosterscheldekering is
over de hele wereld bekend. Bij het begin van de bouw
had eigenlijk niemand verwacht dat het zou lukken.
Daarom wordt de kering ook wel 'het achtste
wereldwonder' genoemd.
De Oosterscheldekering heeft 8,2 miljard Nederlandse
guldens (bijna 4 miljard Euro) gekost. Daarmee is het
het duurste bouwwerk, dat ooit in Nederland gebouwd is. |
|
